آبی اما گرم

چهارشنبه، آبان ۲۳، ۱۳۸۶

بريز ....چشمهايت را قطره قطره بر تنم بريز

ومن عروس خوشه هاي اقاقي شدم ......

يک دو سه چهار را شمردم تک تک
آهسته به دنبال تو رفتم با شک

وقتی که بزرگتر شدم فهميدم:
تمرين جدايی است قايم باشک!...

ميلاد عرفان پور

تلخ است؛ که لبريز حقايق شده است
زرد است؛ که با درد موافق شده است

عاشق نشدی وگرنه می فهميدی:
"پاييز، بهاری است که عاشق شده است

ميان استخوانهايم
....زنی آواز می خواند

ماه بانو"

"سال نو ، بهـــــــار ِ تو

مرا چشميست خون افشان، ز دست آن کمان ابرو

جهان پر فتنه خواهد شد از اين چشم و از آن ابرو

غلام چشم آن ترکم که در خواب ِ خوش مستي

نگارين گلشنش روی است و مشکين سايبان ابرو

تو کافردل ، نمي بندی نقاب زلف و مي ترسم

که محرابم بگرداند خم آن دلستــــــــــــــــــــان ابرو

اگر چه مرغ ِ زيرک بود حافظ در هواداری

به تير غمزه صيدش کرد چشم آن کمـــــــــان ابرو